Kategorie
Fundamenty życia duchowego

Fundamenty życia duchowego [#2] PRZEBACZENIE

Po nieco dłuższej przerwie wracamy do serii „Fundamenty życia duchowego”. W jej drugim odcinku przyglądamy się rzeczywistości, od której nikt z nas nie ucieknie – przebaczeniu.

Zgodnie ze strukturą całej serii najpierw doprecyzujemy sobie pojęcie przebaczenia, następnie zobaczymy pozytywne skutki tej postawy, zmierzymy się z kilkoma trudnościami w jej praktykowaniu oraz otrzymamy szereg wskazówek dotyczących wprowadzenia postawy przebaczenia w swoje życie.

W nagraniu usłyszysz o tym co ma wspólnego nieprzebaczenie z zaciśniętą pięścią, jaka jest różnica między przebaczeniem, a pojednaniem, czy można „przebaczyć Bogu” oraz dlaczego warto zobaczyć film „Cóż za piękny dzień”.

Zapraszam do słuchania.

Źródła, z których korzystałem:

1. Tomasz Gaj OP – „Jak przebaczyć? Tak jak umiesz!” – https://pl.aleteia.org/2020/09/02/jak-przebaczyc-tak-jak-umiesz/

2. Komisja Nauki Wiary KEP – „Opinia teologiczna na temat praktyki przebaczenia Bogu” – https://episkopat.pl/opinia-teologiczna-na-temat-praktyki-przebaczenia-bogu/

3. ks. Marek Dziewiecki – „Kod miłosierdzia.”

4. Monika i Marcin Gajdowie – „Świątynia. Wprowadzenie do kontemplacji”.

Fundamenty życia duchowego [#2] PRZEBACZENIE

 
 
00:00 / 42:22
 
1X
 
Kategorie
Słowo na co dzień

Przebaczenie przynosi uwolnienie

O przebaczeniu nigdy dość. To temat bliski każdemu, bo i ja i Ty jesteśmy zarówno oprawcami, jak i ofiarami. Krzywdzącymi i krzywdzonymi. A tam gdzie jest krzywda, potrzebne jest i przebaczenie.

Przebaczenie jest decyzją, aktem woli. To nie emocja, myśl czy pragnienie. Przy pomocy łaski Bożej zawsze jestem w stanie wzbudzić w swoim sercu decyzję przebaczenia. Oznacza to, że z jednej strony wyrzekam idę jakiejkolwiek formy odwetu, odpłacenia złem za zło, osobie która mnie skrzywdziła. A z drugiej postanawiam szczerze błogosławić, czyli dobrze życzyć tejże osobie.

Przebaczenie przynosi uwolnienie w dwóch kierunkach. Najpierw jest to uwolnienie mnie samego. Poprzez decyzję przebaczenia wchodzę w proces uwalniania siebie na różnych płaszczyznach: emocjonalnej, mentalnej, duchowej od bólu wynikającego z doznanej krzywdy. Stopniowo przestaję myśleć i rozpamiętywać tę sytuację? Krok po kroku staje się wewnętrznie wolny.

Jest też drugi kierunek, o którym nigdy wcześniej nie myślałem, a który pomógł mi dostrzec pewien bardzo wartościowy film z Tomem Hanksem w roli głównej. Film nosi tytuł „Cóż za piękny dzień” (gorąco polecam!). Główny bohater w jednej z początkowych scen wypowiada kluczowe zdanie, które brzmiało mniej więcej tak: „przez akt przebaczenia uwalniam drugą osobę od gniewu, jaki żywię wobec niej”. Czasami poprzez dobrowolne trzymanie nieprzebaczenia krzywdzimy nie tylko siebie, ale także innych. Film ukazuje tę prawdę na przykładzie relacji ojciec-syn. Syn żywił względem swojego ojca ogromny gniew, który miał swoje źródło w przeszłych krzywdach doznanych od ojca. Ojciec, który przechodził swoją wewnętrzna przemianę (w której rolę odegrała także jego choroba) wciąż był pod wpływem niszczącej siły gniewu swojego syna. Poprzez przebaczenie syn uwolnił swojego umierającego ojca od destrukcyjnego gniewu.

Przebaczenie niesie uwolnienie – zawsze dla osoby przebaczającej, a w pewnych okolicznościach może nieść także wolność temu, któremu przebaczam.

Rozważanie wygłoszone 14.08.2020 r. na Czwartek XIX Tygodnia Zwykłego, na podstawie Mt 18, 21- 19, 1.

Przebaczenie przynosi uwolnienie

 
 
00:00 / 12:27
 
1X
 
Kategorie
Owocna spowiedź

OWOCNA SPOWIEDŹ [#2] Rachunek sumienia

W drugim odcinku serii OWOCNA spowiedź dziele się swoimi spostrzeżeniami dotyczącymi przygotowania do sakramentu pokuty i pojednania.

Usłyszysz o dwóch płaszczyznach tegoż przygotowania oraz propozycję przeprowadzenia rachunku sumienia w oparciu o fragment słowa Bożego.

Jeżeli chcesz, aby Twoja spowiedź przynosiła więcej pozytywnych skutków w Twoim życiu, zapraszam do słuchania.

Kolejny odcinek serii będzie dotyczył samego momentu spowiedzi.

OWOCNA SPOWIEDŹ [#2] Rachunek sumienia

 
 
00:00 / 32:18
 
1X
 
Kategorie
Słowo na co dzień

Profil antyewangelizatora

Wczoraj mówiłem o przeszkodach w ewangelizacji, które właściwie to bardziej przeszkadzają nam niż Bogu. To nasze grzechy, słabości, wewnętrzne nieuporządkowanie, niedojrzałość, wątpliwości czy trudna przeszłość. Tacy byli pierwsi ewangelizatorzy wybrani osobiście przez Jezusa. Tacy też jesteśmy my. I Bóg sobie świetnie z tym wszystkim radzi.

Jednak są pewne cechy i postawy, które mogą skutecznie udaremnić przepływ Bożej łaski. Spróbujmy nakreślić dziś profil antyewangelizatora. Posiadając takie cechy nie jest możliwa ewangelizacja – nie jest możliwe podprowadzanie innych do osobistego spotkania z Bogiem. Antyewangelizator:

  1. Oczekuje czegoś w zamian – to może być czekanie na owoce swoich działań ewangelizacyjnych; także oczekiwanie pochwał, ludzkiej aprobaty czy jakiejkolwiek innej formy gratyfikacji, także materialnej. 
  2. Jest sfrustrowany – nie ma w sobie radości, pasji, zaangażowania. Nosi w swoim sercu wiele żalu do różnych osób, swoich przełożonych i w ogóle do całego świata. Taka osoba będzie skutecznie odpychała innych nie tylko od siebie, ale też od Boga.
    Ewangelizator to człowiek, który przyjął przebaczenie od Jezusa Chrystusa i przebaczył innym, dzięki czemu jest wewnętrznie wolny i niesie wolność.
  3. Jest przywiązany do siebie – do tego jak inni go postrzegają, jaką mają o nim opinię. Będzie obrażał się w reakcji na krytyczne uwagi wobec siebie. Niezdolny do przekraczania siebie, swoich granic i swojej strefy komfortu.
    W ewangelizacji bardzo często jesteśmy zaproszeni do robienia czegoś, czego nie lubimy, do wystawiania się na ocenę innych, do przekraczania siebie. Bo tu chodzi o dawanie innym Jezusa, a nie zachowanie swojego dobrego imienia.
  4. Przywiązany do warunków zewnętrznych – człowiek przywiązany do komfortu warunków życia nie potrafi się odnaleźć, gdy ich zabraknie. A z tym w ewangelizacji bywa różnie 🙂
    Dobry ewangelizator jest niczym święty Paweł, który mówi: „do wszystkich warunków jestem zaprawiony”.

Rozważanie wygłoszone 08.07.2020 r. na Środę XIV Tygodnia Zwykłego, na podstawie Mt 10, 7-15.

Profil antyewangelizatora

 
 
00:00 / 25:34
 
1X
 
Kategorie
Przyjaciele Oblubieńca

Relacje rodzinne

Zapraszam do odsłuchania konferencji, w której omawiam po trzy fundamentalne postawy w relacji dziecko-rodzic oraz rodzic dziecko. 

Nauczanie podsumowujące czwarty tydzień formacji według podręcznika „Dwie drogi”, wygłoszone podczas spotkania wspólnoty „Przyjaciele Oblubieńca” w parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bielawie, 16.06.2020 r.

Relacje rodzinne

 
 
00:00 / 39:04
 
1X